Frédéric Lenoir'ın Mutluluk Üstüne Felsefi Bir Yolculuk kitabı, insanlığın ortak arayışlarından biri olan mutluluğu düşünce tarihi içinde inceler. “Mutluluk nedir?” sorusuna verilen farklı cevaplar, tek bir doğru reçeteye indirgenmeden karşılaştırılır. Sokrates, Epikuros, Epiktetos, Aristoteles, Schopenhauer, Montaigne, Spinoza ve Kant gibi Batılı filozofların görüşleri yolculuğun bir bölümünü oluşturur.
Buda, Zhuangzi ve Laozi gibi Doğu bilgelerinin öğretileri de aynı sorunun başka kültürlerde aldığı biçimleri gösterir. Haz, erdem, anlam, özgürlük ve iç denge kavramları farklı geleneklerde değişen ağırlıklarla ele alınır. Lenoir bu çeşitliliği, okurun kendi mutluluk anlayışını sorgulayabileceği bir düşünce haritasına dönüştürür. Gelenekler arasındaki karşılaştırma, mutluluğun koşullarını ve insan yaşamındaki değişkenliğini birlikte tartışır.
Yazarın sentezinde mutluluk, hakikat üzerine kurulu anlamlı bir varoluşta bütünlük ve süreklilik gösteren hoşnutluk bilincidir. Hoşnutluğun içeriği kişiye, yaşa, özlemlere ve yaşam dönemlerine göre değişebilir. Bilgeliğin hedefi mutluluğun kırılgan yanını inkâr etmek değildir; dış olayların ve geçici duyguların ötesinde daha derin bir dayanak kurmaktır. Çalışma, felsefi gelenekleri bu kalıcı mutluluk arayışının imkânları ve sınırları çevresinde buluşturur.