Marx ve Oyuncak Bebek

Maryam Madjidi'nin Marx ve Oyuncak Bebek adlı şiirsel anlatısı, yazarın İran Devrimi'nin gölgesinde başlayan çocukluğunu ve Paris'teki sürgün hayatını izler. Maryam daha annesinin karnındayken devrimin ilk saatlerine tanıklık eder; altı yaşında annesiyle birlikte, daha önce Paris'e sığınmış olan babasının yanına gider. Göç, aileyi güvenliğe taşırken çocuğun bildiği dünyayı da parçalar.

Komünist anne babasının kararıyla oyuncaklarının Tahran'daki çocuklara verilmesi, Maryam'ın kayıp duygusunu somutlaştırır. Fransa'da yeni bir hayata uyum sağlamak için Fransızca öğrenirken Farsçası giderek silinir. Yıllar boyunca toprağa gömdüğünü söylediği anadili, ailesinden ve ülkesinden uzaklaşmanın en derin izlerinden birine dönüşür.

Fabl ile günlük arasında ilerleyen metin, kökleri yalnızca geçmişe bağlayan bir aidiyet simgesi olarak görmez. Kökler bazen yük, bazen sığınılan kale, bazen sosyalleşmenin ve yakınlık kurmanın aracı olabilir. Madjidi ince mizah ve samimiyetle dil, sürgün, aile ve kimlik arasındaki çelişkileri açar. Marx ve Oyuncak Bebek, bir çocuğun kaybettiklerini ve yetişkin anlatıcının bu kayıplarla kurduğu değişken ilişkiyi kişisel hafıza üzerinden ele alır.