Lamiel

Stendhal’in Lamiel romanı, Temmuz Monarşisi’nin ilk yıllarında Normandiya’daki küçük bir köyde yetişen meraklı ve bağımsız ruhlu genç bir kadına odaklanır. Macera ve haydut romanlarına tutkuyla bağlanan Lamiel, onu evlat edinen dindar Hautemare çiftinin dar taşra dünyasına sığamaz. Yerel bir soylu olan Miossens Düşesi’nin yanında nedime olduğunda çevresi değişir, fakat can sıkıntısı ve özgürlük arzusu daha da belirginleşir. Onu tedavi eden çirkin, kambur, alaycı ve hırslı Doktor Sansfin, toplumun ikiyüzlü kurallarını kendi çıkarına kullanmayı bilen bir rehber gibi davranır. Lamiel ise başkalarının aşk, erdem ve kadınlık hakkında söylediklerini kabul etmek yerine bunları deneyimle sınamak ister. Romanın temel gerilimi, genç kadının bedensel ve düşünsel özgürlük arayışıyla sınıf, din ve saygınlık kurallarının çatışmasından doğar. Stendhal, Lamiel’in merakını ahlaki bir dersin malzemesi yapmak yerine toplumsal rollerin yapaylığını açığa çıkaran bir güç olarak kullanır. Paris’e ve daha geniş bir hayata duyulan istek, taşranın kapalı düzenine karşı hareket alanı açar. Lamiel, aşkın gerçekten var olup olmadığını sorgulayan kahramanı aracılığıyla arzu, sınıf ve özgürlük üzerine ironik bir portre kuran, tamamlanmamış fakat canlı bir romandır.