Buraya ilk kez o sonbahar gunu gelmistim. Koskoca aile oldugumuz o son gun! Yumusak yataklardan kaldirip da bu sert topraga yatirdigimiz gun. Omzuna tek bir toz degmesin diye titredigim adamima 'nefes almasin, bir daha ayaklanamasin' diye uzerine kat kat toprak attigimiz gun. Sanki evsizmis gibi seveni yokmus gibi onu buraya birakip da kactigimiz gun.Gina, esinin olumunden sonra yakalandigi, kendisi gibi degisik bir hastaligi atlatmaya calisirken kizlarinin anilariyla bas basa kaldi. Kizlari, Izmir'i terketmis olmalarina ragmen o, sevdigi adamina sehrinden vazgecmedi. Ancak hayat, Gina ve kizlarini, kaygan bir virajda tekrar bulusturdu. Yara almadan eskiden oldugu gibi devam etmek ne kadar mumkundu? Ya da saglikli bir yasamda oldugu gibi hastalikta da fark yaratilabilir miydi? (Tanitim Bulteninden)
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
