Kırmızı Pelerinli Kent

Rio de Janeiro'nun tutku ve şiddetle yüklü sokakları, Kırmızı Pelerinli Kent Roman içinde bir arka plan olmanın ötesinde anlatının sürekli hissedilen başlıca güçlerinden biridir. Aslı Erdoğan, kentteki ölüm kalım mücadelesini sürgün duygusu, varoluş kaygısı ve insanın yabancı bir yerde kendine tutunma çabasıyla birleştirir. Rio'nun çekiciliği ile tehditkâr yüzü aynı anda belirir; sokaklarda dolaşmak, güzelliğin hemen yanında duran karanlığı ve kırılganlığı kabul etmeyi gerektirir.

Roman farklı anlatıcı seslerini, şiirsel dili ve alegorileri iç içe geçirir. Otobiyografik anlatı, kent romanı, felsefi düşünce ve üstkurmaca birbirinden ayrılmış bölmeler gibi değil, aynı deneyimin değişen biçimleri olarak çalışır. Yazma eylemi de karakterlerin yaşadığı gerçeklik kadar görünür hâle gelir; anlatıcı, kenti kaydetmeye çalışırken kendi korkularını ve sınırlarını da açığa çıkarır. Çoksesli kurgu, Rio hakkında tek ve güvenli bir açıklama kurulmasını engeller. Kırmızı Pelerinli Kent Roman, sürgünde olmayı coğrafi uzaklığın ötesinde insanın kendisine ve dile yabancılaşması olarak ele alan yoğun bir kent anlatısıdır. Aslı Erdoğan, lirik seslerle şiddetin sertliğini yan yana getirerek yaşam arzusu ile ölümün yakınlığı arasındaki gerilimi korur.