Karmakarisik Sarmasik Binbir Insan Masallari 6

Sana yazsam okuyabilecek misin? Sana eksik oldugunu surekli hatirlatan; ama eksiginin aslinda ne oldugunu unutturan bu sahte cumbusun ortasinda sahici bir sesi ayirt edebilecek misin? ??Ustune dusecek ciy tanesinin soguklugundan sorumluyum; bakisinin kirilmasindan, dudaklarina degen parmak uclarindan bile sorumluyum. Sense hala tarifler yapiyorsun. Yapmasan keske. Yapmasan... Fark eder mi ki kim kime asik? Kim kime dolasik? Bu karmakarisik sarmasik... Koku bende, dallari sende, suyu bende, yapraklari sende... Istersen kesersin bicak gibi bir sozunle... ??Sana tam anlamiyla kendini birakan, tamamlanmis oldugun anlar, hicbir zaman birbirimize sarildigimiz o gizli bulusma kadar heyecan vermeyecek. Sen bendeki eksigine, ben sendeki noksanima bu kadar muhtacken ve bu bizi ac, bu bizi arzulu, bu bizi coskulu kilarken sen sonsuz bir tokluga mahkum edersen bizi; yeniden ac olmayi ozleyecegiz. ??Oysa ask yoklukla, kayipla, eksikle, olumle besleniyor... Ask "yukari"ya uzanmak icin derinlere gomulu... Askin nesnesi hayal, malzemesi kalp... Ask, ariyor gorundugu seyin degil "ote" sinin pesinde... Ask deli... Ask akilotesi... Ask coskulu, ask tehlikeli... Ask hem mutlu, hem mutsuz... Ask aciya tesne... Ask hesapsiz, ask tedbirsiz... Keske gelseydin ellerim senin olurdu... Cem Mumcu, Karmakarisik Sarmasik'la beraber alti kitap ve yuz yetmis oykuye ulasan Binbir Insan Masallari serisi ile insan dogasinin en sakli odalarina cesaretle giriyor. Her bir oyku, bir baska deneyimin en orta yerine davet ediyor okuyucusunu. Orada saklanmak, utanmak, korkmak yok. Aklin gorevi bitiyor, kalp basliyor anlamaya. Bu, kanatlarinin oldugunu, ucmayi olesiye isterken ogrenmek gibi, gercek bir ozgurluk deneyimi. "Mumcu bu insanlik trajedisinin arkeolojisiyle ne zaman bu denli ic ice gecti, bu kazida kimlere ciraklik etti, bu genc yasta nasil boyle 'karnavalesk' bir ustalik edindi bilemiyorum. Ancak dunya edebiyatinda da ender rastladigimiz birbirinden carpici ironilerin isiltisiyla ilerleyen bu ilgi