Kardeş kanı

Kentlerde, yuksek binalar yuzunden belki, gunisiginin erisemedigi yerler vardir. Sokak cocuklari oralarda yasar, belleklerde hicbir zaman bireysel bir yer edinemeyen yuzleriyle… Bu yuzler arasinda ayakta kalmaya cabalayan, kendi yollarini bulmaya calisan iki cocuk: Tamer ve Murat. Zaman icinde yarattiklari, gittikce buyuyen bir orgut: Kardeslik. Oldurulen bir gazeteci ve ulkeyi ayaga kaldiran bir teror eylemi, kardesinin katillerini arayan genc bir kadinin tetikleyecegi kanli takibin yalnizca ilk adimlari olacaktir. Baris Mustecaplioglu’nun son romani Kardes Kani, sokaktaki siddeti ve bundan faydalanan organize suc orgutlerini isliyor. Yazar, artik gormeye alistigimiz ve belki de gittikce duyarsizlastigimiz sokak cocuklarina, nefes nefese okuyacaginiz bir polisiyeyle dikkat cekiyor. Kardes Kani, son derece basariyla kurgulanmis, isledigi konu kadar sert, surprizlerle dolu bir roman. “Ezilmis cocuklardi hepsi. Canlari yakilmis cocuklar. Kaybedecek bir seyleri olmadigi icin cok sag