<p>Süsen Yaylası’nın yedi rengi, ufka yaklaşan güneşin füsunuyla can rengine dönüşürken; hançer gibi bir kayanın ucunda çırpınan güneş kan rengindeydi…</p><p><br></p><p>Ateş büyüyor…</p><p>Evet… Karanlığın korktuğu tek şey aydınlıktır. Ateş zayıfladıkça, tetikte bekleyen karanlık, üzerine abanacaktır Küçük Kız!..</p><p>Bana Küçük Kız deme Kürşat!..</p><p>Peki, demem…</p><p>O hâlde ateşe bir odun daha at.</p><p>Gerekirse kendimi de atanım Aspasya!.. Yeter ki bu ateş hiç sönmesin…</p><p> </p><p>Onlar ki; ecdadımızdı bizim. Küfrün ve zulmün üzerine bir Kara Kasırga gibi eserken, nefsin ve kibrin sarp kalelerine diktikleri tevazu ve sevgi sancağı ak meltemlerle dalgalanıyordu…</p><p>Fâni aşk ile ilâhî sevda, küfre karşı cihad ile nefis mücahedesi arasında bir sarkaç gibi sallanıp; Hak noktasında durdular…</p><p> </p>
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
