Kale

Antoine de Saint-Exupéry, Kale'de insanı, toplumu ve düzeni deneyimli bir anlatıcının geniş gözlem dünyası içinden düşünür. Anlatının bütünlüğünü olay örgüsünden çok bu ses sağlar. Toplum, üyelerinin mekanik biçimde iş birliği yaptığı bir karınca yuvasına indirgenmez; bütün kurumların ve ortak emeğin öncesinde sevgi bulunduğu savunulur. Düzen, insana dışarıdan dayatılan kurallar toplamı olmaktan çıkarak anlam, bağlılık ve sorumlulukla kurulan canlı bir yapıya dönüşür.

Metinde sahte peygamberlerden isyancılara, askerlerden sanatçılara, göçebelerden dükkâncılara kadar çok farklı insanlar belirir. Yaralarıyla gururlanan cüzzamlılar, gül yetiştiren bahçıvanlar, Tanrı'nın düzenini anlamaya çalışan geometrici ve insanlığı taşıyacak gemiyi kuran yapımcı, anlatıcının düşüncelerine somut yüzler kazandırır. Her figür özgürlük, gelenek, iktidar, zanaat ve tatmin üzerine başka bir soru açar. İnsanı bir kale gibi inşa etmek isteyen gizemli bilge, eserin merkezindeki öz disiplin ve iç bütünlük arayışını simgeler. Kale, deneme, mesel ve şiirsel düşünceyi buluşturarak bireyin kendisini kurması ile ortak bir dünyanın sorumluluğunu üstlenmesi arasındaki bağı araştıran kapsamlı bir felsefi eserdir.