İsmail

On beşinci yüzyılın dünyasında başlayan İsmail, Şah İsmail'in doğumundan itibaren hem bir insanın hem de yeni bir siyasal gücün ortaya çıkışını izler. Reha Çamuroğlu, belirleyici bir tarihsel kişiliği çocukluğundan başlayarak ele alırken onun çevresinde büyüyen tarikatın geçirdiği dönüşümü de anlatının merkezine yerleştirir. İnanç etrafında örgütlenen topluluk, zamanla devlet kurma iradesi taşıyan bir harekete dönüşür. Bu değişim, yalnız kurumsal bir yükseliş değildir; iktidar mücadelesi, sadakat ve şiddetle biçimlenen kanlı bir süreci beraberinde getirir.

Roman, Şah İsmail'i tarihteki unvanına indirgemeden, hayatın akışının kırıldığı bir dönemde karar veren ve çevresini dönüştüren bir insan olarak görmeye çalışır. Tarikat ile devlet arasındaki geçiş, manevi bağlılığın siyasal otoriteye çevrilmesinin imkânlarını ve bedellerini açığa çıkarır. Çamuroğlu'nun tarihçi kimliği, dönemin düşünce ve güç ilişkilerine geniş bir çerçeve kazandırır; romancı yaklaşımı ise büyük dönüşümü kişisel bir öykünün içinden izletir. İsmail, bir liderin doğuşunu anlatırken yeni bir devlet düzeninin kuruluşunda inanç, iktidar ve şiddetin nasıl iç içe geçtiğini araştıran kapsamlı bir tarihsel romandır.