Intizâr roman

Nurullah Genç’in İntizâr romanı, bir aşkın kaç kişinin hayatını değiştirebileceği sorusuyla ilerler. Arzularının peşinde savrulan karakterler, huzura gerçek bir aşka yönelerek ulaşmak ister. Fakat kendilerini ve sevdiklerini yakan seçimler, aşkı yalnız mutluluk ihtimali olmaktan çıkarıp ağır sonuçlar doğuran bir sınava dönüştürür.

Hikâyede yaptıklarının neye mal olduğunu anlayınca aklını yitiren bir baba vardır. Aşklar, umutlar, hayal kırıklıkları ve çırpınışlar içinde birbirine tutunmaya çalışan benlikler, gündelik hayatın hemen yanı başında görünür. Bazı duyguların karşılığı bu dünyada bulunamaz; “ahirete kalan aşk” fikri, bekleyişi ve kaybı romanın merkezine taşır.

Eserde sevilen kişinin ne olduğu sorusu rüzgâr ve ayna imgeleriyle dile gelir. Geçip giden rüzgâr, geride yakalanamayan bir iz bırakırken ayna, insanın hem sevdiğini hem kendisini kaybettiği bir derinliğe dönüşür. İntizâr, karakterlerin birbirlerine verdiği zararı ve yine birbirlerinde aradıkları teselliyi aynı duygusal çizgide ele alır. Yeniden gözden geçirilmiş baskı, aşkın, pişmanlığın ve bekleyişin iç içe geçtiği bu hikâyeyi okura yeniden sunar. Beklemek, yalnız sevilen kişinin dönüşünü ummak değildir; karakterlerin kendi kararlarıyla yüzleşmesini ve geçmişte bıraktıkları yaranın sorumluluğunu taşımasını gerektiren uzun bir iç hesaplaşmadır.