
"Buradan gidilir acılar kentine, Buradan gidilir bitmek bilmeyen acıya. Buradan gidilir yitmiş insanlar arasına. Benden önce her şey sonsuzdu. Sonsuza dek süreceğim ben de. İçeri girenler dışarıda bırakın her umudu."

Dunya siirinin basyapiti "Ilahi Komedya", Dante'nin Cehennem'e, Araf'a ve Cennet'e yaptigi dussel bir geziyi destanlastirir. "Ilahi Komedya", 14233'e ulasan toplam dize sayisi ile, siir tarihinin en uzun soluklu siiridir. Dante'nin 1300 yilinin 7 Nisan Persembe gecesi baslayan gezisi bir hafta surer, Dante'ye Cehennem ve Araf yolculugu boyunca Latin sair Vergilius rehberlik eder. Araf'in tepesinde Vergilius yerini, Cennet'te Dante'ye rehberlik edecek olan Beatrice'ye birakir. Dante, Beatrice'yi ilk kez gordugunde kendisi dokuz, Beatrice sekiz yasindadir. Dante, omru boyunca Beatrice'ye bagli kaldigi gibi, dusunce dunyasinin da esin kaynagi olur Beatrice.Vergilius'un Aeneis destanini ornek alan ve siradisi bir aska mitoloji, tarih ve kutsal metinlerle de desteklenen gercekustucu bir ortamda yakilan bir agit olarak da degerlendirilebilecek olan "Ilahi Komedya"nin, tarih ve felsefeden dinbilime, gokbilimden geometriye uzanan bir ansiklopedi niteligi tasimasi da bir baska ozelligidir.Oglak
Bookspace topluluğundan 9 gönderi

"Buradan gidilir acılar kentine, Buradan gidilir bitmek bilmeyen acıya. Buradan gidilir yitmiş insanlar arasına. Benden önce her şey sonsuzdu. Sonsuza dek süreceğim ben de. İçeri girenler dışarıda bırakın her umudu."

Dedi ki: "Ruhlar var ateşlerin arasında, her biri yakalanmış kendisini yakacak olana."

Çektiğim acı belli ki, belleğimden silmiş izini, sanki hiç görmüş değilim seni.

"Güneşin neşe saçtığı o güzelim gök kubbenin altındayken yüzümüz hiç gülmezdi, hiddetin kara dumanı ruhlarımızı bürümüştü. Şimdi ise kara çamurların içinde gönüllerimiz kasvetli yaşıyoruz."

İnsan, Dante’de yalnızca günahkâr ya da masum değildir; insan, seçimin yükünü taşıyandır. Cehennem, yapılan kötülükten çok inkâr edilen gerçektir; Araf, pişmanlığın ağır ama arındırıcı bekleyişidir. Cennet ise ödül değil, hakikati kabullenmenin sessiz huzurudur. Dante bize şunu söyler: Karanlıktan kaçılmaz, içinden geçilir. Çünkü ruh, ancak kendi karanlığıyla yüzleştiğinde ışığı hak eder. DANTE İLAHİ KOMEDYA

Ey buradan girenler… bütün umudunuzu bırakın.

"Ey bu değerli mücevheri süsleyen canlı yakut, adını bağışla ki, dinsin artık susuzluğum."

Sağol Buse

Dedim ki: yasınla gözyaşınla başbaşa kal ey lanetli tanıdım seni çamurlar içinde olsan da