Kemal Tahir'in ölümünden sonra sarı defterleri arasında bulunan Hür Şehrin İnsanları'nın 1949'da Çorum Cezaevi'nde tamamlandığı anlaşılır. Yazarın sağlığında yayımlamadığı metin, öyküleme tekniği ve roman mimarisi bakımından tamamlanmış bir eser izlenimi verir. Diyaloglarında daha sonra “Kemal Tahir diyaloğu” diye anılacak özelliklerin görülmesi, kitabı yazarın edebî gelişimi açısından da dikkat çekici kılar.
Romanın otobiyografik niteliği ağır basar. Zaman bakımından Kurtuluş sonrasındaki canlı ve hareketli bir döneme yerleşir; kişileri ve olaylarıyla yeni düzenin toplumsal atmosferini yansıtır. Metindeki bazı olay ve kişilerin Yol Ayrımı ile Kurt Kanunu gibi başka romanlarda yeniden kullanılması, Hür Şehrin İnsanları'nın yazarın daha geniş kurmaca dünyasıyla bağını gösterir.
Kemal Tahir'in eseri bitmiş saymadığı, üzerinde yeniden çalışmak üzere bir kenara koymasından ve sağlığında yayımlamamasından anlaşılır. Buna rağmen roman, kendine özgü atmosferi, sağlam öyküleme düzeni ve canlı kişileriyle bağımsız bir bütün oluşturur. Hür Şehrin İnsanları'nı okurken hem yayıma hazırlanmamış bir metnin tarihini hem de tamamlanmış görünen anlatı yapısını birlikte değerlendirmek gerekir. Kitap, Kurtuluş sonrası toplumun kesitini kişisel deneyimlerle buluşturan, yazarın sonraki romanlarına uzanan temaları ve anlatım biçimini erken bir evrede gösteren önemli bir eserdir.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
