Homo erectus

Kadınlarla ilişkilerinde çıkmaza giren yüz kadar erkek, konuşmak, öfkelerini paylaşmak ya da bir çözüm bulmak için düzenlenen toplantılarda bir araya gelir. Tonino Benacquista'nın Homo erectus romanı, bu kalabalık grubun içinden üç farklı erkeğin hayatına odaklanır. Aldatılanlar, aldatanlar, yalnızlar ve intikam arayanlar aynı odada bulunsa da her biri yakınlık kurma konusunda başka bir korku taşır.

Pencere ustası Yves, karısının kendisini bir striptizciyle aldatmasını affedemez ve acısından uzaklaşmak için geçici ilişkilere sığınır. Garson Denis, kadınların onu hiç fark etmediğine inanır; görünmezliğini neredeyse ilahî bir komplonun sonucu gibi yorumlar. Entelektüel Philippe ise terk edildiği kadını başkalarında ararken ünlü bir modelle yeni bir ilişkiye başlar. Üçünün yolları, erkeklik hakkında öğrendikleri kalıplarla gerçek duygusal ihtiyaçları arasındaki mesafeyi açığa çıkarır.

Homo erectus, kadın-erkek ilişkilerini tek taraflı bir suçlama hikâyesine dönüştürmez. Benacquista, erkeklerin savunma mekanizmalarını mizahla gösterirken kırılganlık, yalnızlık ve uzlaşma ihtimalini de araştırır. Toplantılar, karakterlerin kendileri hakkında anlattıkları hikâyelerle davranışları arasındaki farkı görmelerini sağlayan bir ayna işlevi görür. Roman, ilişki kurmanın karşı tarafı çözmekten önce kişinin kendi korkularıyla yüzleşmesini gerektirdiğini düşündürür.