Hiçlik Defteri 2

Anilarimizin bir guncesini tutmamiz gerekir; gonul guncesi, can golgesinde hiclik defterine yazilir. Cabamiz, hiclik defterine yazilanlari okuma ugrasi olarak algilanmalidir. Varliga gelen her sey, yani hayvan, agac, tas-toprak, su-ruzgr, dogal olarak insan da kendi oykusunu anlatmanin-yazmanin hayalini kurar; bunu bir olcude basarir da. Demek ki her sey bir oyku kitabidir; bir ani defteri ya da guncedir. Insan soz konusu oldugunda o bir gonul defteridir ya da gonul guncesidir. Insan okunacak en buyuk kitaptir, derken gonul defterinde yazilanlar anlatilmak istenir. Bedene davranmak, bedene girmek anlamini tasir; bunu da hiclik diye tanimladigimiz icimizi "nesnellestirmeden" yapamayiz. Nesnellestirme isini gerceklestirdigimizde bedenimize girebilecek en uygun noktayi saptamis oluruz: O noktadan kendimize dokundugumuzda bedenimiz kapisini bize acar; gireriz kendimiz kendi icimize ve bir guzel sevisiriz kendimizle; insana ozgu sesler cikmaya baslar; bu sesler, bizim sevisme seslerimizdir.