Hayat Okulu

Işıl Özgentürk'ün Hayat Okulu kitabı, çocukların kendi hayatlarından anlattıkları öyküleri bir araya getirir. Bu çocuklar yaşıtları gibi oyun ve okul arasında güvenli bir gündelik hayat sürmek yerine, geçinebilmek için erken yaşta çalışmak zorunda kalır. Kimi çiçek, kimi gazete satar; kimi de sokakta ayakkabı boyar. Her anlatı, büyüklerin dünyasında görünmez kalabilen bir yaşam mücadelesini çocuk bakışının açıklığıyla ortaya çıkarır.

Öyküler yoksulluğu yalnızca maddi eksiklik olarak anlatmaz. Çalışmanın okul, oyun, dinlenme ve gelecek hayalleri üzerindeki etkileri de belirginleşir. Çocukların karşılaştıkları güçlükler, onların merakını, dayanışmasını ve kendilerine özgü mizahını tamamen ortadan kaldırmaz. Böylece kitap, acıma duygusuna yaslanmadan zorlu koşullarla baş etme çabasını ve çocukların özne oluşunu öne çıkarır.

Bu öykü seçkisi, çevrede her gün karşılaşılan çalışan çocuklara farklı bir dikkatle bakmayı sağlar. Sokakta görülen bir satıcının ya da boyacının ardında ailesi, istekleri ve anlatılmayı bekleyen deneyimleri olan bir çocuk bulunduğunu hatırlatır. Özgentürk'ün anlatımı, toplumsal eşitsizliği sade ve doğrudan öyküler aracılığıyla belirginleştirir; çocukluk hakkı, emek ve dayanışma üzerine düşündüren insani bir bütün oluşturur.