
"Ölüler için üzülme Harry, yaşayanlar için üzül, en çok da sevgisiz yaşayanlar için. "

Koruyucu büyünün sona ermesiyle Harry Potter, Privet Drive'ı son kez terk eder ve Harry Potter ve Ölüm Yadigârları'ndaki en tehlikeli görevine başlar. Lord Voldemort ile Ölüm Yiyiciler güç kazanırken Harry'nin saklanarak hayatta kalması artık yeterli değildir. Voldemort'un ölümsüzlüğünü mümkün kılan Hortkulukları bulup yok etmesi, hem kendisini hem de büyücülük dünyasını belirleyecek temel amaç hâline gelir.
J. K. Rowling, serinin son kitabında okul düzeninden uzaklaşarak yolculuk ve takip gerilimini öne çıkarır. Harry'nin görevi, geçmişten kalan ipuçlarını çözmesini ve kime güveneceğine karar vermesini gerektirir. Arkadaşlık, sadakat ve fedakârlık; karanlık güçlere karşı kullanılan büyüler kadar belirleyici olur. Voldemort'un Hogwarts'a yönelttiği tehdit ise kişisel hesaplaşmayı daha geniş bir direnişin parçasına dönüştürür.
Roman önceki altı kitaptaki gizemleri ve ilişkileri sonuç bölümüne taşır; bu yüzden seriyi sırayla okuyanlar için daha güçlü bir karşılık verir. Aksiyonun yanında ölüm korkusu, iktidarın baştan çıkarıcılığı ve doğru seçimin bedeli üzerinde durur. Büyülü dünyanın kapanışı, büyük çatışmanın ayrıntılarını önceden açmadan yoğun ve duygusal bir finalle kurulur.
Bookspace topluluğundan 5 gönderi

"Ölüler için üzülme Harry, yaşayanlar için üzül, en çok da sevgisiz yaşayanlar için. "

"Ölülere acıma Harry. Yaşayanlara acı, özellikle de sevgisiz yaşayanlara."

“Ölüler için üzülme Harry, yaşayanlar için üzül. En çokta sevgisiz yaşayanlar için..”

Serinin en iyi kitaplarından biriydi bence bu kitap. Tüm bilinmezliklerin açığa çıkması ve hikayenin sonlanış şekli çok hoşuma gitti. 7 Kitap arasından Azkaban tutsağı ile Ölüm yadigarları serinin en iyi kitaplardır benim için, eğer seriye daha başlamadıysanız veya kitap okumaya yeni başladıysanız yada daha başlamadıysanız tam size göre bir seri bu.

“Ginny, dinle... Artık seninle ilişkim olamaz. Birbirimizi görmeye son vermemiz gerek. Birlikte olamayız.”“Aptalca, asil bir neden yüzünden değil mi?” “Seninle bu son birkaç hafta sanki başka birinin hayatı gibiydi. Ama yapamam... yapamayız... Artık tek başıma yapmam gereken şeyler var.”“Ya aldırmıyorsam?" “Ben aldırıyorum. Voldemort, düşmanlarının yakın olduğu kişileri kullanıyor. Seni bir kere yem olarak kullandı. Bunu sürdürürsek tehlikede olacaksın. Seni kullanarak bana ulaşmaya çalışacaktır. Aslında senden hiç vazgeçmedim. Hep ümit ettim. Hermione hayatıma devam etmemi söyledi. Başkalarıyla çıkarsam, senin yanında rahatlamamı söyledi. Eğer biraz daha kendim olursam, belki beni fark edeceğini söyledi.” “Akıllı kız, şu Hermione. Keşke sana daha önce çıkalım deseydim. Onca zamanımız olabilirdi.” “Ama sen büyücülük dünyasını kurtarmakla meşguldün. Sonunda bunun olacağını biliyordum. Voldemort’un peşine düşmedikçe mutlu olmayacağını da. Belki de seni bunun için bu kadar çok seviyorum."
“Tuhaf bir şey bu Harry, ama belki de iktidara en uygun olanlar, onu hiçbir zaman elde etmeye çalışmamış olanlardır.”
“Sen ölümün gerçek efendisisin, çünkü gerçek efendi Ölüm'den kaçmanın yolunu aramaz. Ölmesi gerektiğini kabul eder ve yaşayanların dünyasında ölmekten çok ama çok daha kötü şeyler olduğunu anlar.”
“Ölülere acıma, Harry. Yaşayanlara acı, her şeyden çok sevgisiz yaşayanlara.”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş