
"Huzurlu yaşam dedikleri nasıl bir şey acaba?"

J. K. Rowling’in Harry Potter ve Felsefe Taşı romanı, sıradan ve sevgisiz bir hayat sürdüğünü sanan on bir yaşındaki Harry’nin gerçek kimliğini keşfetmesiyle başlar. Privet Drive’daki teyze ve eniştesi, mor mühürlü gizemli mektupları ondan saklamaya çalışır. Ancak Rubeus Hagrid’in gelişiyle Harry bir büyücü olduğunu ve Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu’na kabul edildiğini öğrenir. Bu haber, ailesinin geçmişi hakkında kendisine anlatılanların eksik olduğunu da gösterir. Hogwarts’ta yeni dersler, hareketli merdivenler, büyülü sporlar ve alışılmadık yaratıklarla karşılaşırken ilk kez gerçek dostluk kurar. Ron ve Hermione ile birlikte okulun yasak koridorlarında saklanan bir sırrın izini sürmeye başlar. Harry’nin merakı, onu yalnızca büyünün heyecanına değil, anne babasının ölümü ve kendisinde iz bırakan karanlık güçle ilgili sorulara da götürür. Rowling, fantastik keşif duygusunu aidiyet, cesaret ve seçim temalarıyla birleştirir. Harry’nin yeteneklerinden daha önemli olan, korku karşısında nasıl davrandığı ve dostlarını korumak için hangi kararları verdiğidir. Harry Potter ve Felsefe Taşı, büyücülük dünyasının kapılarını açarken evini ve kimliğini arayan bir çocuğun gelişimini anlatan sıcak, gizemli ve hareketli bir fantastik romandır.
Bookspace topluluğundan 3 gönderi

"Huzurlu yaşam dedikleri nasıl bir şey acaba?"

“Aynalar bize ne olduğumuzu değil, en derin arzularımızı gösterir.”

harry potter serisi sanki yuzuklerin efendisi'nin “hogwarts edition” hali gibi. orada yuzugu yok etmek icin yola cikan gencler, burada karanlik lordun hortkuluklarini yok etmek icin yola cikiyor. orada bilge bir gandalf, burada bilge bir dumbledore. hatta frodo’nun hogwarts’taki versiyonu da direk harry. yani cok da orijinal degil aslinda, sadece ejderha yerine quidditch sopasi koymuslar gibi -ki harry potter'da da ejderha vardi simdi hatirladim- bir de su var belli bir yasi gecip hala “ben harry potter hayraniyim” diye yasamak bana biraz garip geliyor. cunku bu seri temelde cocuklara yazilmis bir kurgu. tamam nostalji olabilir, cocukken okudugun bir seyi sevmek ayri. ama otuz kusur yasinda “slytherin evindeyim, asa koleksiyonum var” diye dolasmak? bence komik. cocuklugunda yasanacak masallari buyuyunce hala ciddiye almak biraz sacmalik gibi.
“Düşmanlarınaza karşı koymak yürek ister, dostlarımıza karşı koymak da yürek ister.”
“Peki ama Sihir Bakanlığı'nın görevi ne?" "Asıl görevi, ülkede cadıların, büyücülerin olduğunu Muggle'lardan (insanlardan) gizlemek." "Neden?" "Neden mi? Neden olacak, Harry, herkes sorunlarını çözmek için büyü peşinde…”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş