Murathan Mungan, Harita Metod Defteri'nde çocukluk anılarını, aile ilişkilerini ve Mardin'in gündelik hayatını edebi bir özyaşam anlatısında yeniden kurar. Mungan, geçmişi eksiksiz bir kronoloji gibi sunmak yerine fotoğraflar, evler, sokaklar, oyuncaklar, şarkılar ve yolculuklar çevresinde belleğin açtığı güzergâhları izler. Ailenin dışarıdan görünen düzeni ile çocuğun sezdiği kırılmalar yan yana geldikçe hatırlamak, kaybolmuş bir zamanı geri çağırmaktan çok yetişkin benliğin nasıl oluştuğunu araştırmanın yöntemine dönüşür. Anı parçaları arasındaki boşluklar da unutmanın kusuru olarak değil, geçmişin bugünden kurulma biçiminin parçası olarak kalır.
Kitabın adı da bu yöntemi açıklar: harita mekânları ve kökenleri, metod defteri ise yazarın o malzemeyi nasıl okuduğunu düşündürür. Mardin'in çok dilli ve çok katmanlı kültürü, kişisel hafızanın arka planı olmaktan çıkarak anlatıcı sesin biçimlenmesine katılır. Mungan, çocukluğun yaralarını romantikleştirmeden, sevgi ile eksiklik duygusunun aynı anıda bulunabileceğini gösterir. Kişisel olanın edebiyata dönüşmesi sırasında ayrıntıların seçimi, anlatıcının kendisine neyi göstermek istediğini de ele verir. Edebi kazanımı, özyaşamöyküsünü sonuçları önceden bilinen bir hayat hikâyesinden çıkarıp benliğin geçmişte bıraktığı izleri yeniden okuma eylemi olarak kurmasıdır.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
“EVİMDE Bu hayatta mi olur artık, yoksa başka bir hayatta mı? Evime döneceğim. Dışarıdaki fırtınadan ağaçlar çatırdayacak ama artık içime korku salamayacak, ne kırmızı bulutlar ne de şehir ışıkları. Evime döneceğim, hiç…”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
