Gözetleme Kulesi

Kardeşi Edward'a şunları yazdı: "Yakın zamanda bir şeyler olmak zorunda. Bu böyle devam edemez. Bağlantım olan herkes memlekette, İngiltere'de. Burada, bu banliyöde yaşamak kabul edilebilir şey değil. Kızların umrunda değil. Babalarının kızları ne de olsa." Babalarının kızları, ellerinde sağa sola çarpıp duran fileleriyle cumartesi sabahı alışverişini hallediyordu. Kasaba vardılar, başka kadınların sırtlarıyla dana etleri arasında dikilip beklediler.

Tuhaf bir şekilde, bu evde yaşamaya başladıklarından ber Clare'e sözcükler, el kol hareketleri, yapılmayan el kol hareketk ri, orada hazır bulunmak veya bulunmamak gibi şeylerin tüml normalde olduğundan daha başka anlamlara geliyormus gibi g rünmeye başlamıştI. Do basıp si bemol duyuyormuş gibi, sanki bu bilimadamı yeni bir makineyi üzerinde deniyormuş gibi, insanh beyni sürekli olarak rahatsız edici küçük şoklara maruz kalıyordu.

Babalarının ölümünün ardından Laura ve Clare önce bir süre sorumsuz anneleriyle birlikte yaşar, sonra da Laura'nın çaresizlikten evlenmek durumunda kaldığı Felix'in "himayesine" girerler. Felix'in başlangıçta nispeten zararsız görünen "tuhaflıkları" zamanla onun kötücül, hastalıklı ve akıldışı iç dünyasını açığa vurmaya başladığındaysa artık çok geçtir. İki genç kadın kendilerini, onun dengesiz ruh halinin pamuk ipliğine bağlı tedirgin ve tehlikeli bir hayatın ortasında bulur

Madem artık babanız da yok..." Stella Vaizey, karşısındaki iki yüzün daha da meraklı bir hal aldığını görünce duraksadı. Ne kadar da bilmiştiler! Sizi inatçılar, George Washington'lar, iyimserler sizi! "Öldü," diye ciddiyetle düzeltti kendini, biraz da olsun karşısındakilerin canını yakmak istercesine. "Madem artık babanız da öldü, üçümüz bundan sonra Sydney'de yaşayacağız."

Yavaş yavaş, hayal kırıklığıyla, bu kitaplardan soğudu. Ruhla r böyle bir özgüvenle yaftalamaya kimin hakkı vardı? Kim umur samadığı insanların ıstırabına sahip çıkabilirdi? Geçmişleri birbirine garip bir şekilde fazlaca benzeyen bu tu haf ve huzursuz insanları böyle kolayca hesap kitapla açıklamal mümkün değildi.

Kendisine neler olmasına izin verdiğini ancak, serin Çimlerin üstünde gazetesini açıp kalacak yer ve iş ilanı aramaya baslayıncə anladı. Yavaş yavaş. kendisi olması için ona verilmis olan güvenden feragat etmiști. Acıma duygusuyla, bedeli ne olursa olsun barışmayı tercih ederek, sessiz bir teslimiyetle ve aslında hicbir sey kaybetmediğini düşünerek, her sey bilinçsizce olup bittiği için ortadaki çelişkiyi görmeyerek ve kendisinin değişmeyeceğine inanarak, Felix'in değişmesini ummuştu. Sessizliğin, izleyebileceğ en zararsız yol olacağına karar vermisti...