Garanti Karantina

Hitabete yaslanan hareketli bir şiir sesi, Murat Menteş'in Garanti Karantina kitabında ritim ve söz oyunuyla öne çıkar. Metinler gündelik dil, popüler kültür, sert çağrışımlar ve beklenmedik kelime eşleşmeleri arasında hızla yön değiştirir. Bu ses bazen meydan okuyan bir monoloğa, bazen de kırılganlığını ironiyle örten bir itirafa dönüşür; şiirsel enerji çoğu kez ani ton değişimlerinden doğar.

Menteş'in anlatı dünyasında bilinen abartı, aforizma ve sürprizli benzetme tutkusu burada dize düzeni içinde yoğunlaşır. Kitap, klasik bir olay örgüsü ya da tek bir konuşmacı izlemez; bunun yerine aşk, keder, öfke, kader ve şehir hayatı çevresinde dolaşan bağımsız şiirsel parçalar kurar. Sözcüklerin anlamı kadar sesi ve sahnede yaratabileceği etki de önem kazanır.

Kitabın ayırt edici tarafı, şiiri sessiz bir iç konuşma olmaktan çıkarıp gösteriye açık, tartışmalı bir performans alanına taşımasıdır. Mizah ile hüzün, kabadayılık ile incinebilirlik aynı söyleyiş içinde çarpışır. Ortaya çıkan bütünlük, geleneksel lirizmi taklit etmektense Menteş'in hızlı, keskin ve kültürel göndermelerle yüklü üslubunu şiir formunda sınar.