Felsefe Tarihi

Hobbes'un buyuk Ingiliz felsefecisi olmasi olgusu Hobbes'un kendisinden daha dikkate deger bir olgudur. Su nedenlerle: Hobbes 1) Avrupa'da dusunen her insanin despotizme baskaldirmaya basladigi bir donemde Krallarin Saltik Yetkeciligini savunmayi surdurmustur; 2) Yalnizca cisimsel/ozdeksel seylerin varligini kabul ederek, ve ayni zamanda Tanrinin varligini da kabul ederek, Tanrinin da cisimsel oldugunu ileri surmustur; benzer olarak 3) Insan ruhu da "dogal bir cisim" olduguna gore, 'torebilim' dedigi seyi 'fizigin' bir alt dali saymistir; 4) Uslamlamayi yalnizca Adlarin bir "dir" kosaci yoluyla bitistirilmesi olarak, bir hesaplama islemi (toplama ve cikarma) olarak gormustur; 5) Ilk gerceklikleri (belitler) ADlari saptayanlar tarafindan keyfi olarak belirlenen seyler olarak gormustur. Locke'un gorguculugu David Hume araciligiyla cagdas pozitivizme dek iletildigi icin, felsefesi henuz pozitivizmin kendisi kadar yasayan bir felsefedir. Hobbes ile modern Avrupa'da yeni bir "felsefe" tarihi baslar. John Locke da bir "felsefeci" idi. Felsefenin a priori dogasiini reddetti. Tum bilgeligini bes duyularina borclu olduguna, kavramlarinin bos bir tablet olan anligin uzerine duyular araciligiyla basildigina inandi. Ve her nasilsa bu yolda uretilen evrensellerin (adsal ozlerin) hic kuskusuz seylerin kendilerinin (olgusal ozler) degil ama dusuncelerin ve sozcuklerin bir yuklemi oldugunu, bilginin gercek varlik ile ilgisiz ve yalnizca dusuncelerimiz arasindaki bir iliski oldugunu, "deneysel felsefe"de tanitilama ya da gerceklik ile igilenilmedigini, dogal bilimin hicbir zaman bir bilim olamayacagini, dahasi, "pekala kendi varligimizdan bile kusku duyabilecegimizi" belirtti. John Locke daha sonra Bati dusunme tarihinde surekli olarak yinelenecek bir ayriksiligin, kendini bilimin her dalinda gosterecek bilincli irrasyonalizmin on habercisi idi. Ne Platon'da ne de Aristoteles'te, ne de modern Descartes'ta felsefe uzerine ogrenecek hicbirsey bulamayan Locke "dusunce" tarihinde