Gunumuzde ozellikle "ozne" ve "soylem" sozcuklerinin cok sik kullanildigina tanik oluyoruz. Ustelik de hemen her konuda. Herhangi bir fiilin "ozne"si oldugunu iddia etmek ya da bir konuya/kisiye iliskin "soylem" cozumlemesi yapmak neredeyse her gun karsilastigimiz ifadelerden oldu. Ancak, her populerlesme gibi, kavramlarin populerlesmesi de irtifa kaybini beraberinde getiriyor. Dolayisiyla, kavramlari yerli yerine oturtan bir etkinlik olarak felsefenin mudahalesine burada da ihtiyac duyuluyor. Felsefe: Ozne-Soylem yalnizca "ozne"nin ve "soylem"in ne oldugunu ortaya koymakla kalmiyor, bu iki kavramin ic iceligine de isaret ediyor. Nitekim bu iki kavramin birlikteligi aslinda felsefeyi de var eden zemin. Bu bakimdan, felsefenin bir ozne-soylem olarak tanimlanmasi bosuna degil. "Soze baslamaktansa, sozun beni her turlu baslangicin cok otesine tasimasini isterdim." Michel Foucault Felsefe: Ozne-Soylem cagimizda oznenin mudahil oldugu surecleri ve onlara yonelik gelistirdigi soylemle
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
