Faşizmin Kitle Psikolojisi

Ekonomik krizlerin tek başına otoriter kitle hareketlerini açıklamadığını savunan Faşizmin Kitle Psikolojisi, Wilhelm Reich’ın psikanaliz ile siyasal çözümlemeyi buluşturduğu tartışmalı çalışmasıdır. Reich, insanların maddi çıkarlarına aykırı görünen bir ideolojiye neden bağlanabildiğini sorar ve yanıtı gündelik yaşamda biçimlenen karakter yapısında arar. Otoriter aile, cinsel baskı, itaat eğitimi, mistik düşünce ve milliyetçi propaganda arasındaki ilişkiler bu araştırmanın ana hatlarını oluşturur.

Yazar, faşizmi liderlerin ya da parti örgütlerinin dayattığı düzenin ötesinde, korku ve arzuya yerleşebilen toplumsal bir eğilim olarak inceler. Bu tercih, siyasal davranış ile özel hayat arasındaki sınırı araştırmanın konusu hâline getirir. Küçük burjuva aile modelinin otoriteyi yeniden üretmesi, bastırılmış enerjinin siyasal özdeşleşmeye yönelmesi ve propagandanın duygusal ihtiyaçlara seslenmesi kitabın başlıca savlarıdır. Reich’ın yaklaşımı tarihsel bağlamı ve kendi döneminin kavramlarını taşır; buna rağmen özgürlük talebi ile otoriteye boyun eğme arasındaki çelişkiyi psikolojik düzeyde tartışması önemini korur. Çalışmanın ulaştığı soru, siyasal iktidarın kurumlardan taşarak alışkanlıklarda ve karakterde nasıl derin ve kalıcı biçimde kök salabildiğidir.