XXI. yuzyilin ilk ceyreginde fasizm, irkcilik, ayrimcilik -seytan ucgeni- insan(lik)in acil gundem maddelerini olusturmaya baslarken; Umberto Eco'nun, "Fasizmin maskesini dusurmek ve ona her an dikkatli olmak" vurgusuyla, "Ozgurluk ve kurtulus asla sonu gelmeyecek bir gorevdir. Sloganimiz su olsun: 'Unutmayin'" diye eklemesi bosuna degil. Cunku Samir Amin'in, "Cagdas kapitalizmin krizi ile fasizmin siyasi sahneye donusunu birbirine baglamasi tesadufi degil"dir. Fasizm yalnizca siddet degildir; sermayenin saldirgan politikalarinin toplamidir; fasist yasalar, fasist egitim, fasist yonetmelik, fasist ekonomi politikalar ve benzeridir. Ayrica fasizm, herhangi bir siddet degil tekelci sermayenin siddetidir; yasamin tepeden tirnaga sermayenin ihtiyaclarina gore duzenlenmesidir… Ve tekelci donemde kapitalist devlet(ler)in gittikce otoriter bir bicim aldigi gorulmelidir. Parlamentolarin oneminin azalmasi ile yurutmenin gittikce guc kazanmasi, bicimsel dahi olsa hukuki duzenlemelere riayet etmeyen hukumetler ve sosyal haklarin kapsaminin gittikce daralmasi istisna olmaktan cikan bu devlet biciminin bazi ozellikleridir. Kuskusuz, kapitalist devlet basindan beri otoriter bir devlet bicimine meyilliydi ancak sinif mucadeleleri ve dunya konjonkturu dolayimiyla bu egilim sinirlanmaktaydi. Kapitalist devlete ickin bu otoriterlik "olaganustu" kosullarda, ekonomik, siyasal ve toplumsal kriz kosullarinda, duzeni yeniden tesis etmek icin devreye giriyordu. Bu durum liberaller tarafindan "istisna hâl" olarak tanimlansa da; neo-liberalizm ile istisna olmaktan cikip bir "kural" hâline donusen kacinilmazlikti! Ancak otoriterligin de oldugu yerde durmasi mumkun degildi; yani otoriter olaninin totalitere yonelmesi bir zarurettir. Elbette ki "onlenebilir" bir "zaruret"... Bu kitapta yer alan makaleler, bu zaruret ve "onlenebilirligi"ni tartismaktalar... (Tanitim Bulteninden)
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
