Ey Öncüler!

Nebraska bozkırındaki Divide yerleşiminde yaşayan Bergson ailesi, verimsizleşen toprak ve bölgeden ayrılan komşular yüzünden çiftliğini kaybetme tehlikesiyle karşılaşır. Willa Cather'in Ey Öncüler! romanında John Bergson, ölüm döşeğindeyken yönetimi oğullarından birine değil, çalışkan ve kararlı kızı Alexandra'ya bırakır. Bu seçim, Alexandra'yı hem doğanın zorlu koşullarıyla hem de kadınların karar gücünü küçümseyen çevresiyle mücadele etmek zorunda bırakır.

Alexandra'nın toprağı koruma çabası, yalnız ekonomik bir ayakta kalma hikâyesi değildir. Ailesinin geleceğini güvenceye almak isterken kendi istekleri, bağlılıkları ve aşk hayatı da çiftliğin sorumluluklarıyla iç içe geçer. Şehre gidenlerin geride bıraktığı boşluk ile bozkırda kök salma iradesi arasındaki karşıtlık, romanın duygusal ve toplumsal gerilimini besler.

Ey Öncüler!, yerleşimci yaşamını güçlü bir kadın karakterin bakışına yaklaştıran bir kırsal Amerika anlatısıdır. Cather, emeği ve dayanıklılığı romantikleştirmekle yetinmez; toprağın insanlardan talep ettiği bedeli, yalnızlığı ve değişen topluluk bağlarını da gösterir. Alexandra'nın mücadelesi, bir mülkü elde tutmanın ötesinde, kendine ait bir yaşam kurma ve çevresinin çizdiği sınırları aşma arayışına dönüşür.