Gürbilek, Nurdan imzalı Ev Ödevi, evin çocukluk deneyimindeki değişen anlamlarına bakar. Çocuk için bir dönem keşfedilecek dış dünya olan ev, daha sonra dışarıya karşı koruyucu bir sığınağa dönüşür. Büyümenin belirli bir anında ise bu güvenli mekânın geçiciliği, sınırları ve engelleyici yönü fark edilir. Anne babanın güçsüz ve ölümlü olduğunu sezmek, evle kurulan ilk bütünlük duygusunu geri dönülmez biçimde değiştirir.
Denemeler, evin bir iç dünya kazandırırken aynı zamanda iç sıkıntısının kaynağı olabileceği düşüncesini izler. Bu çift yönlü deneyimin zamanı ve yoğunluğu her çocukta farklıdır. Yine de ileriki yaşlarda peşinden gidilen mutluluk imgeleri, aşılmaya çalışılan korkular ve dağıtılmak istenen sıkıntılar çoğu kez ilk sahnesini evde bulur. Mekân, anıların saklandığı durağan bir kabuk olmaktan çıkar; kişinin arzularını ve kaçış isteğini biçimlendiren duygusal bir yapıya dönüşür.
Gürbilek bu arka bahçeye edebiyatın imgeleri üzerinden yaklaşır. Şiirlerin, öykülerin ve romanların topladığı ev imgeleri; korunma, kayıp, yakınlık ve daralma duygularını birlikte taşır. Kitap, kişisel çocukluk deneyimi ile edebî düşünce arasında hareket eden deneme biçimiyle evin huzurlu yüzünün arkasındaki kırılmaları araştırır. Okura, hayat boyu taşınan iç dünyasının hangi mekânsal ve duygusal izlerden kurulduğunu yeniden düşünme alanı açar.
