Eski Şiirin Rüzgârıyla

Yahya Kemal'in Eski Şiirin Rüzgarıyla adlı kitabı, geçmiş çağların şiir iklimini modern Türkçede yeniden duyurma arayışını bir araya getirir. Şair için dize yalnızca anlam taşıyan bir cümle değildir; ses, ritim ve kelime seçimiyle kurulmuş bütünlüklü bir yapıdır. Bu nedenle kitaptaki şiirler dile ve musikiye gösterilen titiz dikkatle biçimlenir. Kusursuz söyleyiş arayışı her şiirin ses düzeninde belirginleşir.

Kişisel anılarla toplumsal tarih, Yahya Kemal'in şiirinde birbirinden ayrılmaz. Eski bahçeler, kaybolan zamanlar ve hatırlanan duygular daha geniş bir kültürün kokusunu, rengini ve ritmini taşır. Şair geçmişi değişmeden saklanacak bir kalıntı gibi değil, yeni zamanda yeniden anlam kazanabilecek canlı bir miras olarak işler. Böylelikle özel bir hatıra, ortak tarih duygusuna açılan bir kapı hâline gelir.

Neoklasik çizgi, eski şiirin biçim ve ses imkânlarını taklit etmekten öteye geçer. Yahya Kemal önceki büyük şairlere selam verirken kendi şiir tarihindeki yerini de kurar. Eski Şiirin Rüzgarıyla, Kendi Gök Kubbemiz ile ilişkilendirilen şiir evrenini başka bir yönden genişletir; an, hatıra, uygarlık ve musikiyi aynı estetik arayış içinde buluşturan bir şiir toplamı sunar.