Eşimin Eşi Yok

Sema Maraşlı’nın Eşimin Eşi Yok kitabı, evlilik hakkında soyut öğütler vermek yerine yaşanmış olaylardan esinlenen hikâyelerle ilişki içindeki küçük kırılmaları anlatır. Yazar evliliği ne kusursuz ve tartışılmaz bir kurum olarak yüceltir ne de aşkı öldüren bir yük sayar. Onun ilgilendiği alan, eşlerin gündelik hayat içinde birbirini nasıl duyduğu, yanlış anladığı ya da ihmal ettiğidir. Hikâyelerde büyük felaketler, ağır maddi sıkıntılar ve olağanüstü fedakârlıklar öne çıkmaz. Maraşlı, yangının kendisinden çok onu başlatan kıvılcığa; gülün görünüşünden çok onu yetiştiren suya bakar. Küçük bir söz, ertelenen ilgi ya da fark edilmeyen alışkanlık, ilişkinin yönünü belirleyebilir. Bu bakış, sıradan ayrıntıların ilişki sağlığındaki ağırlığını özellikle vurgular. Kurmaca biçimi duyguları somutlaştırır ve okurun karakterlerde kendi hayatından parçalar bulmasına imkân verir. Her anlatı, bir sorunu gösterirken olası çözümün de eşlerin tutumunda aranabileceğini sezdirir. Eşimin Eşi Yok, evlilikte mutluluğu tek bir formüle bağlamadan sevgi, iletişim ve özenin gündelik davranışlarda nasıl kurulabileceğini gösteren; aile hayatını yakın, anlaşılır ve hatırlanabilir öyküler aracılığıyla ele alan bir ilişki kitabıdır.