
Sana yaşamak düşer çarkların gövdesinde bin demir kapıyla hesaplaşmaktan omzun çürümelidir bin çeşit güneşle ovulmalıdır gaddar ellerin

Ismet ozelin kirk yasina kadar yayinladigi dort siir kitabindaki ve bazi dergilerde yer alan siirleri ERBAIN kitabinda toplanmistir. Geceleyin Bir Kosu (1966)Evet, Isyan (1969)Cinayetler Kitabi (1975)Celladima Gulumserken (1984)Sayfa Sayisi: 240Baski Yili: 2012Dili: TurkceYayinevi: Tiyo Yayinlari
Bookspace topluluğundan 34 gönderi

Sana yaşamak düşer çarkların gövdesinde bin demir kapıyla hesaplaşmaktan omzun çürümelidir bin çeşit güneşle ovulmalıdır gaddar ellerin

Aşk yazılmamış olsa bile adımın üzerine adımı aşkın üstüne kendim yazarım.

Boşuna mı sokuldu bankalara petrol borularına kundak kurşun işçinin böğrünü boşuna mı örseledi varsın zındanların uğultusu vursun kulaklarımıza yaşamak bizimçün dokunaklı bir şarkı değil ki.

ama budandıkça fışkıran da bizleriz ölüyoruz, demek ki yaşanılacak.

Benim bu sası karanlığa zorla, zorlayarak tutuşmuş bir gül sıkıştırmak boynumun borcu (Sevgilime İftira )

ben sana aldanabilirin sen beni aldattın sanma

"Vakti vardıysa aşkın,onu beklemeliydi genç olmak yetmiyordu fayrap sevişmek için halbuki aşk,başka ne olsundu hayatın mazereti demedim dilimin ucuna gelen her ne ise vay ki gençtim ölümle paslanmış buldum sesimi." Münacaat / İsmet Özel

"Bir şehrin uzak semtleri gibi gözlerin üzgün, kara, ayaklanmaya hazır ben yaralar kuşanıp katılırım onlara."

Yaşamak geçti başımdan

öyle yoruldum ki yoruldum dünyayi tanimaktan saçlarim çok yoruldu gençlik uykularimda acilar çekebilecek yasa geldigim zaman aciyla ugrasacak yerlerimi yok ettim. Ve simdi birçok sayfasini atlayarak bitirdigim kitabin basindan baslayabilirim.

yaşamayabileydim yazar mıydım hiç şiir? -yaşama! -ya bileydim? yazar: mıydım hiç: şiir.
"Sonra ayrılıklar düşüne dalıyoruz bize ait olan ne kadar uzakta..."

her sevinç nöbetinde kusmak sunuldu bana.

ÇIKSAM gök şarlayarak devrilse ardımdan - ölürsek bir partizan gibi ölmeliydik - yürüsem parçalanmış bir ceset tazeliğinde yürüsem beynimde kıpkızıl bir serinlik sonra denizler devirebilirim dudaklarımdan sonra aşk, sonra dirlik: partizan

Gözlerim nemli değil gözlerim namlu (Aynı Adam)

Ben merd-i meydan yani toprağın ve kanın gürzü güllerin bin yıllık mezarı bendedir yukardan bakarım efendilerin pusatlarına insanların bütün sabahlarını merak ederim gök hırpalanmaktadır merakımdan ıtır kokan benim yumruklarımdır benim kavgamdır o, aşk diye tanınan.

tam düşerken tutunduğum tuğlayı kendime Rabb bellemeyeceğim.

"Önce kalbim lanete çarpa çarpa gümrah, sonra kalbim gümrah ırmakları tanımaktan kaygulu. Sakın Styks sularının heyulası sanmayın er gövdesinde dolaşan bulutun simyası bu, biraz üzgün ve Ömer öfkesinde biraz öyle hisab katındayım ki katlim savcılardan sorulmaz. Ne kireç badanalı evlerde doğmuş olmak ,ne ellerin hırsla yaban tutuşu, ne fabrikalarda biteviye üretilmekte olan kahır dev iştihasıyla bende kabaran aşkı yetmez karşılamaya."

Yaşamak debelenir içimde kıvrak ve küheylan beni artık ne sıkıntı ne rahatlık haylamaz çünkü ben ayaklanmanın domurmuş haliyim Yürüsem rahmet boşanacak ve sana bir karşılık vereceğim

hurdahaş bir sancı ile geçiyorum badem çiçekleri altından gözlerim nemli değil gözlerim namlu..

hurdahaş bir sancıyla geçiyorum badem çiçekleri altından, gözlerim nemli değil gözlerim namlu.

Evi Nepal'de kalmış Slovakya'lı bir salyangozdur ruhum.

Efsanelerden kovulduk kan ve demir kelimeleri söyleyince elbiseler içindeyiz, şehrin içinde önümüz iliklenmiş, ayakkaplarımız bağlı kimsenin uykusunun fesleğen koktuğu yok altıkırkbeşte vapur ve sancı geç saatlerde eski savaşçılar vesair geçmiyor bulutlardan çiçek alıp eve götürüyoruz bunun bir delilik olduğunu bile bile en ıssız duyguların ucunda karakollar asmaların altı tuzak ve tuzak caddelerde külçeler yüklüyüz, çıkmak istiyoruz yokuşu gözler kısılıp bakılıyor bize. ...

İnsanlar hangi dünyaya kulak kesilmişse öbürüne sağır….
“Milli şefin treni niçin beyaz ? Ruslar neden yürüyor Berlin’e ? Ne saçma! Ne budalaca! Dört incil’den yuhannayı tercih edişim niye ?”
“Anılacak günlerim olmadı mı benim? Ayaklarımın korkusuzca çiçeklendiği, Silahıma yapışıp sabahın serinliğini Beklediğim”
“Ağlamadan dillerim dolaşmadan yumruğum çözülmeden gecenin karşısında şafaktan utanmayıp utandırmadan aşkı üzerime yüreğimden başka muska takmadan konuşmak istiyorum.”
“Dört duvarın, tel örgünün, meşhur yasakların sahipleri seyir bile edemezken içimizdeki şenliği yılgı yanımıza yanaşmazken bizi kıvıl kıvıl bekliyorken hayat yıkılmak elinde mi?”
“yaşamayabileydim yazar mıydım hiç şiir? -yaşama! -ya bileydim? yazar: mıydım hiç: şiir.”
“Ay vurunca çatlatır göğsümdeki mahşeri çünkü kavganın göbeğidir benim yerim.”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş