En Güzel Aşk Hikâyemiz

Yıldızların altında uzanan iki kişi, çok eski bir hasreti yeniden yaşayabilecekleri uzak bir hikâyeyi düşünür. En Güzel Aşk Hikâyemiz, bu gece sahnesinden geçmişe, eski romanlara ve tamamlanmamış duygulara açılan bir arayış kurar. Dalgaların sesiyle uzayan konuşma, gün doğumunu bu kez kaçırmama isteğine bağlanır; fakat karşıdaki sevgili her an bir yıldıza kayıp uzaklaşabilecek kadar erişilmezdir.

Mario Levi'nin anlatıcısı, ulaşılamayan sevgilinin izini kendi belleğinden kahramanlarının iç dünyasına ve şehrin gizli köşelerine uzanan bir hatta sürer. Gece, deniz ve yıldızlar arayışın duygusal coğrafyasını kurarken eski romanlar anlatıcının bugünkü özlemini geçmiş hikâyelerle konuşturur. Gün doğumunu beklemek, kaçırılmış bir yakınlığın yeniden mümkün olup olmadığını sınayan sessiz bir eşiğe dönüşür. Mekânlar bir ilişkinin somut duraklarından çok hatırlamanın ve hayal kurmanın yollarına dönüşür. Aşkın tarihi, yaşanmış olaylar kadar anlatılan, ertelenen ve zihinde yeniden yazılan hikâyelerde saklıdır. Bu yüzden anlatının merkezindeki soru kolay bir karşılık bulmaz: En güzel aşk gerçekten yaşanan mı, yoksa dokunulmadan kalan ve hayallerle beslenen mi? Levi, cevabı kesinleştirmek yerine özlem ile sevinci, yakınlık ile kaybı aynı gece boyunca yan yana tutar. Levi, Mario'nun romanı, aşk hikâyesini bitmiş bir geçmiş olarak değil, her hatırlayışta yeniden başlayan edebî ve duygusal bir yolculuk olarak ele alır.