Emek Yoksa Ben de Yokum! Bir Kültür Semtinin Çöküşü

Emek Yoksa Ben de Yokum, aslinda pek de sevmedigim turden, cafcafli ve gosterisli bir baslikti... Bir yandan yazarin kendisini fazla one cikarmasi diye yorumlanabilirdi. Ote yandan da riskliydi: Eger amaci gerceklesmezse ve yazar Emek'i kurtaramazsa" ne olacakti? Yazar omrunu verdigi meslegini ve kosesini birakacak miydi? Ancak, oncelikle bunlari dusunecek halim yoktu. Armudun sapi, uzumun copu diyecek halim de... Bir yandan icinde, on yaslarimdan baslayarak yaklasik altmis yil boyunca sinemayla ve sanatla ilgili sayisiz harika anlar yasadigim, hayatimi etkileyen goruntuler izledigim, buyuk insanlarla tanistigim ve bir omre yetecek anilar biriktirdigim bir mekn goz gore gore yok oluyordu. Ote yandan, tum dunyanin kimi zaman cok daha az guzel ve eski benzerlerini ozenle korudugu sahane bir salon yikiliyordu. Ben elimden geleni yapmis, yine sayisiz yazi ve eylemle bu kultur cinayetini onlemeye cabalamistim. Yazilarla, yuruyuslerle, basbakana, bakanlara, yerel veya genel belediye baskan