
Kıskanır rengini baharda yeşiller, Sevda büyüsü gibisin sen Firuze...

Sezen Aksu'nun Eksik Şiir kitabı, 1975 ile 2006 arasındaki üretiminden seçilen yüz doksan yedi şarkı sözünü müzikten bağımsız bir okuma düzeninde bir araya getirir. Aşk, ayrılık, özlem ve kayıp gibi kişisel duygular; kent, zaman, dayanışma ve yeniden başlama düşüncesiyle yan yana gelir. Sözlerin farklı dönemlerden seçilmesi, Aksu'nun dilindeki değişimi ve gündelik konuşmayla şiirsel yoğunluk arasında kurduğu bağı izlemeye imkân verir. Bu ilk seçki, daha sonra yayımlanan ikinci kitaptan ayrı bir koleksiyon kimliği taşır.
Eksik Şiir, şarkı sözlerini melodiden kopardığında onların ritim, tekrar ve imge düzenini başka bir açıdan açığa çıkarır. Kitabın geniş zaman aralığı, tek bir anlatı kurmak yerine değişen duyguların ve toplumsal deneyimlerin birbirine seslendiği bir bütün oluşturur. Bazı sözlerde gündelik dilin doğrudanlığı öne çıkarken bazılarında yoğun imgeler ve tekrarlar duygunun taşıyıcısı olur. Yıllar arasındaki geçiş, müzikal üslupla birlikte aşk ve kayıp karşısındaki söyleyiş biçimlerinin de değiştiğini hissettirir. Seçkinin ilk kitaba özgü sınırı, sonraki derlemelerle karıştırılmadan kendi editoryal bütünlüğünü korur. Popüler müzik belleği ile yazılı edebiyat arasındaki sınırın geçirgenliği, seçkinin temel editoryal değerini belirler. Farklı yıllardan gelen metinlerin aynı ciltte buluşması, kayıp ile umudun Aksu'nun söz dünyasında nasıl sürekli yeniden biçimlendiğini gösterir.
Bookspace topluluğundan 14 gönderi

Kıskanır rengini baharda yeşiller, Sevda büyüsü gibisin sen Firuze...

Hersey anlamsız gelecek, İşte biz o gün, tükeneceğiz...

Nerde bende o yürek, Yardan cayacak..

Acılı bir bakış, yerleşirse eğer Kirpiğinin ucundan, gözbebeğine... Sen nazlı bir çiçek, bir orman kutusu Hüzün buğusu gibisin Firuze...

Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım, Sen kendi toprağında büyüyorsun...

O acı yüzler, Kurşun gibi izler, Son bakıştaki o gözler, kaldı aklımızda...

Karanlık gözlerinden öpmüştüm ben seni, paramparça akşamlarda...

Sen nazlı bir çiçek, Bir orman kuytusu, Hüzün buğusu gibisin Firuze...

Bölünür sancıyla uykular Sığınak değil en kuytular Gökte ay on dört ben dolunay Son hatıranı sinene say Bu kadarına razıyım yar

Bu yorgun kırık dökük hikayede, Adı bende saklı...

Uzak diyarlarda, evli barklı... Mutluluk en çok onun hakkı...

Gün değmemiş ormanlarda yittiğim sensin Ömrüme ömür diye kattığım sensin Deli deli boranlarda aç denizlerde Teninin tuzunu canım tattığım sensin...

iki gözüm seneler geçiyor

Kıskanır rengini baharda yeşiller. Sevda büyüsü gibisin sen Firuze...
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş