Immanuel Kant, Eğitim Üzerine'de insanın hazır ve değişmez bir doğayla yetinmediğini, ancak eğitim aracılığıyla yeteneklerini geliştirebildiğini savunur. İnsanı eğitilmesi zorunlu tek varlık olarak görmesi, öğrenmeyi yalnız bilgi aktarma işi olmaktan çıkarır. Disiplin, yetiştirme ve aklın kullanımı, bireyin dürtülerini yöneterek özgür ve sorumlu bir kişi haline gelmesinin birbirini tamamlayan aşamalarıdır.
Kant'a göre eğitim, tek kuşakta tamamlanabilecek kusursuz bir yöntem değil, kuşaklar boyunca deneyimle ilerleyen bir sanat ve uzmanlıktır. Bu yüzden çocuklar yalnız mevcut toplum düzenine uyum sağlayacak biçimde yetiştirilmemelidir. Eğitimin yönü, insanlığın daha iyi bir gelecekte gerçekleştirebileceği imkânlara çevrilmelidir. Ebeveynlerin kısa vadeli beklentileriyle siyasal otoritelerin kendi çıkarları, bu geniş hedefi daraltma riski taşır.
Kısa hacmine rağmen metin, eğitim felsefesinin kalıcı sorularını yoğun biçimde gündeme getirir: Disiplin özgürlükle nasıl bağdaştırılır, karakter nasıl gelişir ve bir kuşak kendisinden sonrakine karşı hangi sorumluluğu taşır? Aydınlanma düşüncesinin akla ve ilerlemeye verdiği önem, bu soruların ortak zeminini oluşturur. Çalışma, öğretmenler ve eğitim araştırmacıları kadar insanın nasıl olgunlaştığını felsefi açıdan düşünmek isteyen okurlar için de temel bir başlangıç sunar. Kuramla uygulama arasındaki gerilimi açık tutması, eğitim politikalarına ve yetiştirme biçimlerine dair çağdaş tartışmalarla bağ kurmayı da kolaylaştırır.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
