Hep, olamazlar, uzakliklar, sonsuzluklar pesinde kosarken bu anin coskusu ile dopdolu en yakinimizi, icimizi, kendimizi, "Ben"i nasil goremedigimi anladikca simdi gercekten cok daha fazla hayiflaniyorum… Fakat ulasilmasi cok zor olan boyle bir hedefe nasil bir caba, ne tur bir yol ve tempo ile ulasabilecegiz?... Eger, tum bu cabalari, israrlari ve hatta inadi, bize aklimiz ve dusuncemiz uretip sundu ise; emin olun, pek umitsiz bir vaka degilizdir… Yok, bunu herhangi biri, bir ismarlama gibi bize kabullendirmeye calisti ise, sonucundan yana pek fazla umutlanmayin!... Cunku dusuncelerimizin hedeflettigi bakislarimiz eski aliskanlikla maddeye dayali sonsuzluktaki hedefine bizleri gudumlemeye devam edecektir… Varolusumuza, icimize, ic dunyamizin ana hedefine ulasmak icin piril piril bir kalp ve duru bir gonul coskusu gereklidir… Ve sonuc olarak ben yine sunu diyorum; ister istirap, ister mutluluk uretsin; "Yalniz dusunen insanin umut etmeye hakki vardir." Cunku: "UMUT, DUSUNCENIN S
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
