Dünyanın En Güzel Kitabı: Bir Yazarla Küçük Bir Kız Çocuğu Arasındaki İnanılmaz Dostluğun Gerçek Öyküsü

Yasadigi olumsuzluklar nedeniyle yazmayi birakmis bir yazar, askeri cuntanin gelisiyle seksenli yillarin basinda ayrilmak zorunda kaldigi ulkesine yillar sonra tekrar donmustur. Esiyle birlikte yabanci turistlerden olusan dokuz kisilik bir koy turuna katilmis, Bodrum sahillerinde dolasmaktadir. Cam ormanlari arasinda kucucuk bir koye giderler. Otantik hali ve kilim tezghlarini gezdikten sonra, konuk olduklari evin avlusunda, yedi-sekiz yaslarinda kitap icin aglayan bir kiz cocugu gorurler. Yazar cocukla ilgilenmeye baslar, "eger bir cocuk, sadece bir cocuk bile kitap icin agliyorsa, yazmam gerekir" diye dusunur. Cocuga bir kitap hediye eder ve onu teselli etmek icin, "aglama ki sana dunyanin en guzel kitabini gonderecegim" der. Yillar sonra yazar bu cocuktan bir mektup alir. Cocuk buyumus, lisede okumakta ve kendisine hediye edilen kitap icin tesekkur etmektedir. Mektuplarla yeniden bir dostluk kurulur. Yazar bu dostlugun oykusunu yazip, "Dunyanin En Guzel Kitabi" adiyla yayinlatir ve