<p>Çocukların her biri tüylerimizi okşamaya, minicik gagalarımızı öpmeye başladılar. Ahmet büyük bir gururla bizi seyrediyordu.<br>Sonra,<br>-Bu kadar yeter, dedi; bırakın karınlarını doyursunlar.<br>Çocuklar söylenmeye başladı:<br>-İyi ki civcivlerin var…<br>-Yemedik ya oğlum…<br>-Yok, bir de yeseydiniz…<br>-Belki ileride yeriz!<br>-Ama abi…<br>-Canım biz de tavuk olunca yeriz,<br>Diyen çocuk kahkaha atarak oradan uzaklaştı.<br>Ahmet, ağabeyinin arkasından bağırdı;<br>-Öyle bir şey yap, seni hiç affetmem! <br></p>
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
