Turgut Özakman'ın Diriliş - Çanakkale 1915 romanı, Osmanlı İmparatorluğu'nun Birinci Dünya Savaşı'na girişinden Çanakkale cephesindeki kara ve deniz mücadelelerine uzanan tarihsel süreci anlatır. Komutanların stratejik kararları, cephedeki askerlerin deneyimleri ve savaşın gerisindeki toplumsal atmosfer aynı geniş çerçevede buluşur. Anlatı, Gelibolu Yarımadası'ndaki savunmayı tek bir kahramanın hikâyesine indirgemeden çok sayıda gerçek kişi ve olay üzerinden kurar.
Özakman belgesel malzemeyi roman tekniğiyle düzenler. Askerî planlar, birlik hareketleri ve diplomatik gelişmeler, cephede açlık, yorgunluk, korku ve dayanışma yaşayan insanların gündelik ayrıntılarıyla birlikte ilerler. Mustafa Kemal'in sorumluluk aldığı kritik anlar tarihsel bağlam içinde yer alır; karşı cephedeki askerlerin varlığı da savaşın insani maliyetini genişletir. Kronolojik yapı, okurun büyük strateji ile bireysel fedakârlık arasındaki ilişkiyi izlemesini sağlar.
Zaferin hazırlık, karar, kayıp ve direnç süreçleri üzerinden anlamlandırılması, hamasi bir çerçeveyi geride bırakır. Özakman, imparatorluğun çözülme dönemindeki ortak savunma iradesini ve bu deneyimin sonraki tarihsel hafızadaki yerini araştırır. Belgeye dayalı ayrıntı ile dramatik anlatımın birleşmesi, Çanakkale Savaşı'nın askerî olduğu kadar toplumsal bir kırılma olarak kavranmasını sağlar.