Delirmek, Belirmektir

Can Bonomo'nun Delirmek, Belirmektir adlı şiir kitabı, yazma isteğinin çocuklukta başlayan kişisel kaynaklarını anlatan bir sunuşla açılır. Bonomo, annesinin küçük yaşta tanıştırdığı şairlerden hayatının en anlamlı derslerinden birini aldığını söyler. Doğanın koruduğu veya dünyanın sakladığı şeylerin doğru harfleri yan yana getirerek yeniden keşfedilebileceği düşüncesi, onun kelimelerle kurduğu ilişkinin temelini oluşturur.

Yazmaya duyduğu heyecan, mantığa aykırı görünen eylemlerin bile kâğıda aktarılabileceği inancıyla birleşir. Bunun için gereken araç, yazan bir kalem ve onu kullanma cesaretidir. Türk edebiyatının ustaları arasına bir kalem sahibi olarak adım atabilmesini yine annesinden aldığı güvenle ilişkilendirir. Cemal Süreya'nın şiiri alışkanlıklara karşı bir yaylım ateşi sayan sözü, kitaptaki yaratıcı tutumun yönünü açıklar. Şiir bu bakışta, yerleşik düşünme biçimlerini kesintiye uğratan bir keşif eylemine dönüşür.

Şair, metinlerini zihniyle dünyanın sınırlarının birbirinden ayrıldığı fikir odaları olarak okura sunar. Samimiyet ve cesaret vurgusu, bu kişisel alanın dışarıya açılma biçimini belirler. Dağınıklığını ve mahcubiyetini saklamadan konuşması, şiirlerin kusursuz bir düzen iddiasından çok özgür bir keşif ve paylaşma arzusuyla kurulduğunu düşündürür.