Bir seyi gordugumuzu soz diliyle dogrulamaya kalkismak hayli zahmetli ve ozunde umutsuz bir caba olmasina ragmen, susmanin secenek olmadiginda uzlastigimiz surece bu konuda yapabilecegimiz fazla da bir sey yoktur maalesef. Ne var ki, burada soz konusu olan asil amac, dogrulama arzusundan hareketle kolektif duyarliliga zemin hazirlayacak bir paylasim icin ortak cikis yolu bulmaktir. Herhangi bir nesneyi herkesin farkli gormesinden daha dogal bir sey yoktur; ancak bu farklilik soz diline dokuldugu andan itibaren, sonucta tam da bu farklarin olusturdugu bir ortak paydada bulusmaya baslar cevremizdeki insanla. Unutmayalim; bir seyin bakisa gore farkli olabilecegi konusunda uzlasmak, ‘olus’ surecine saygi durusudur. Bu da sonucta her seyin degismeye yazgili oldugunu kiskirtmak icin firsat kollayan bilinc niteliginin armaganidir bize. Gormek, degismenin gerekcesine kement atmaktir. Burada duraksayan, sessizce zorbaya donusmus dogruya kosulsuz teslim olmustur.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
