Davalı

Edebiyat eserlerinin sinemaya uyarlanmasi cogunlukla sorunlu olmustur. Orson Welles'in "Dava"si bu zorlugu asabilmis en carpici orneklerden biridir. Welles Kafka'nin romanini sinema icin salt bir edebi malzeme olarak gormemis, metni kendi dilinde, hareketli imgelerle yeniden yazmaya girismistir. Welles'in "Dava" ile bir davasi oldugu aciktir. Nasil isledigini kestiremedigimiz "Yargi" karsisinda, o da her birimiz gibi "davali"dir: "Sucum benden once vardi." Ucuncusunu duzenledigimiz "Deleuze ve Sinema" baslikli etkinlik cercevesinde gosterilen Welles'in filmi uzerine Enis Batur bu kapanmayan "dava"yi yeniden ele alan kisa bir metin kaleme aldi. Romandan filme, Kafka'dan, arada Max Brod'dan gecerek, Welles'e uzanan surec su sorunun etrafinda dugumlenmis hep: Joseph K.'yi (beni) ne ile sucluyorsunuz? "Sayisiz daktilo makinasinin tuslarindan dogan ugultunun arasindan gecen Josef K., kendi tutanagina dogru suruklenir. Isleyip islemedigini bilmedigi, bilemeyecegi sucu iplerine dolandigi agin