
Kim o deme boşuna Benim, ben. Öyle bir ben ki gelen kapına; Baştan başa sen...

Özdemir Asaf'ın sağlığında yayımladığı yedi şiir kitabını bir araya getiren Çiçek Senfonisi: Toplu Şiirler, şairin değişen dönemlerini tek ciltte izleme imkânı verir. Dünya Kaçtı Gözüme ile açılan bütün, Sen Sen Sen ve Bir Kapı Önünde gibi ara duraklardan geçerek Yalnızlık Paylaşılmaz'a uzanır. Şiirlerde ben ile ikinci kişi arasındaki mesafe, sevgi, yalnızlık, karşılaşma ve ayrılık soruları çevresinde yeniden kurulur. Asaf, davranışları ve duyguları soyut bir düşünce düzlemine taşırken kısa dizelerden, sözcük oyunlarından ve çelişkili görünen mantık bağlantılarından yararlanır.
Toplu okuma, şairin hiçbir akıma bütünüyle bağlanmayan özel dilini daha belirgin kılar. En kısa şiirlerde bile sözcüklerin dizilişi ve duraklar, anlamın bir anda yön değiştirmesini sağlayabilir; uzun metinlerde de yoğunluk parçalar hâlinde korunur. Düşünce ile duygunun birbirini dışlamadığı bu yapı, günlük sözleri felsefi bir gerilime dönüştürür. Çiçek Senfonisi: Toplu Şiirler, Özdemir Asaf'ın aşk, benlik, zaman ve yalnızlık çevresinde kurduğu şiir evrenini geniş bir seçkiyle sunan; biçimsel sadeliğin ardındaki dikkatli düşünce işçiliğini gösteren kapsamlı bir koleksiyondur.
Bookspace topluluğundan 12 gönderi

Kim o deme boşuna Benim, ben. Öyle bir ben ki gelen kapına; Baştan başa sen...
Özleyince anlarımdan çalmaktayım, Düşlerime çalmaktayım anılarımdan.. Onlardan bir yakınan yok da, Hırsızlar yakınıyor çaldıklarımdan.

Her şeyi zamana bıraktık, Zamanımız var mı bilmeden... Özdemir Asaf

Her şeyi zamana bıraktık, Zamanımız var mı bilmeden... Özdemir Asaf

Ah sana sarılsam şimdi, kırılsa yalnızlığımın kemikleri

"İnsanlar, insanların içerisinde, insana hasret yaşarlar."

SAATİNİZ Bir bakıyorsunuz üç. Bir bakacaksınız hiç.

"Geleceğim bekle, dedi, gitti... Ben beklemedim, o da gelmedi. Ölüm gibi bir şey oldu... Ama kimse ölmedi."

"Seni saklayacağım inan Yazdıklarımda, çizdiklerimde, Şarkılarımda, sözlerimde. Sen kalacaksın kimse bilmeyecek Ve kimseler görmeyecek seni, Yaşayacaksın gözlerimde."

Durum Yazıları Vol 11 Herşey bok gibi gidiyor, pozitif güzel şeylere ihtiyacım var... #GüneBirNot #SalıSendromu

Ah sana sarılsam şimdi, kırılsa yalnızlığımın kemikleri.

Pay Ben pırıl pırıl bir gemiydim eskiden. İnanırdım saadetli yolculuklara. Adalar var zannederdim güneşli, mavi, dertsiz. Bütün hızımla koşardım dalgalara. O zaman beni görseydiniz. Ben pırıl pırıl bir gemiydim eskiden. Beni o zaman görseydiniz Siz de gelirdiniz peşimden. Ama şimdi şu aksam saatinde Son liman kendim, bu döndüğüm, Bilmiş, bulmuş, anlamış. Hatırımda bir vakitler güldüğüm. Yoluna can serdiğim o kaçış. Simdi o akşam saatinde Donuyorum görmüş, geçirmiş, atlatmış, Denizlerin doymayan sahilinde.
“Ben seni var kıldım, Senin yüzünden. Seni, ben yok ettim, Senin yüzünden.”
“O merdivenleri bir çıkışım vardı, Sanki aranızdan kaçıyordum.”
“SENDEN Seni, senden de yakın, yalnız ben tanıyorum, Sana, seni en sıcak bir ben anlatıyorum. Kimse varamaz senin ben kadar yakınına; Çok zamanlar kendimi sanki sen sanıyorum. Sana seni anlatsam, anlatırım kendimi. Sende…”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş