Carmilla

Styria’nın ormanlarla çevrili, ıssız bir şatosunda babasıyla yaşayan genç Laura, çocukluğundan beri açıklayamadığı bir ziyaretin anısını taşır. Yıllar sonra şato yakınında gerçekleşen bir kaza, Carmilla adlı büyüleyici ve esrarengiz bir genç kadını evlerine getirir. Yeni misafir ile Laura arasında hızla yoğunlaşan yakınlık, çevredeki genç kadınları etkileyen anlaşılmaz hastalıklar ve gece korkularıyla birlikte tekinsiz bir hâl alır. Joseph Sheridan le Fanu, Carmilla’da tehdidi doğrudan sergilemek yerine bakışlar, suskunluklar, tekrar eden rüyalar ve eksik açıklamalar üzerinden büyütür. Laura’nın anlatımı, yaşadığı çekim ile duyduğu korkuyu aynı anda taşıdığı için okur da olayların gerçek niteliğinden uzun süre emin olamaz. 1872’de yayımlanan novella, vampir kurmacasının erken ve etkili örneklerinden biridir; gotik şato atmosferini mahremiyet, arzu ve kimlik belirsizliğiyle birleştirir. Dr. Hesselius’un vaka dosyası çerçevesi, anlatıya hem kişisel bir itiraf hem de çözümlenmeyi bekleyen doğaüstü bir olay görünümü kazandırır. Anlatı, Laura ile Carmilla arasındaki ilişkinin ardındaki sırrı izlerken açıklanamayanı bütünüyle dağıtmayan, psikolojik gerilimi yüksek bir karanlık dünya kurar.