Cadıların Keşfi

Deborah Harkness, Cadıların Keşfi’nde büyü mirasını reddetmeye çalışan tarihçi Diana Bishop’ı, Oxford’daki Bodleian Kütüphanesi’nde yüzyıllardır kayıp olan Ashmole 782 adlı elyazmasıyla karşılaştırır. Diana kitabı raflara geri gönderse de cadılar, vampirler ve iblisler onun çevresinde toplanmaya başlar. Elyazmasının sırlarıyla ilgilenen vampir genetikçi Matthew Clairmont, önce bir tehdit gibi görünür; ikisinin kurduğu temkinli ittifak zamanla türler arasındaki eski yasakları zorlayan bir yakınlığa dönüşür. Roman bu arayışın nihai sonucunu açıklamadan, Diana’nın gücüyle ve ailesinden kalan mirasla yüzleşmesini kurucu gerilim olarak öne çıkarır.

Harkness, fantastik serüveni bilim tarihi, simya ve elyazması araştırmalarıyla besleyen geniş bir dünya kurar. Diana ile Matthew arasındaki ilişki, romantik çekimin yanında bilginin kim tarafından saklandığı ve gücün nasıl denetlendiği sorularını da taşır. Oxford’un akademik ortamı ile doğaüstü toplulukların kuralları bir araya geldiğinde geçmiş, yalnız dekor olmaktan çıkar ve bugünkü çatışmaların etkin kaynağı hâline gelir. Cadıların Keşfi’nin çekim gücü, kimlik ve aidiyet meselesini büyü, araştırma ve yasak bir ortaklık üzerinden aynı anda kişisel ve tarihsel bir ölçeğe taşımasında belirginleşir.