Paperback. 16,00 / 24,00 cm. In Turkish. 306 p. Hukukumuzda birlikte velayete hükmedilmesine cevaz verecek bir düzenleme bulunmamaktadir. Aksine 4721 sayili Türk Medeni Kanunu'nda yer alan hükümler emredici kabul edilerek "birlikte velayet" kurumunun hukukumuzun genel ilkelerine ve kamu düzenimize aykiri oldugu tartismalari dogmustur. Bu durum özellikle "birlikte velayete" iliskin yabanci mahkeme kararlarinin taninmasi ve tenfizinin reddedilmesine sebep olmustur.Yargitay, süregelen uygulamasini 14 Mart 1985 tarihinde imzalanan ve 25.03.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge giren "11 Nolu Protokol ile Degisik Insan Haklarini ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözlesmeye Ek 7 No.lu Protokol" nedeniyle degistirmis ve birlikte velayete iliskin yabanci mahkeme kararlarinin taninmasi ve tenfizinin kabul edilebilecegine hükmetmistir.Her ne kadar yüksek mahkemenin süregelen uygulamasini degistirmesi nedeniyle sorunun çözüldügü düsünülebilirse de iç hukukumuzda herhangi bir düzenleme yapilmamasi nedeniyle konuya iliskin tartismalar sürmektedir. Ancak "11 Nolu Protokol ile Degisik Insan Haklarini ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözlesmeye Ek 7 No.lu Protokolün" 5. maddesinde yapilan düzenlemenin çerçeve hükümler içermesi nedeniyle sorunun tam olarak çözüldügünü ifade etmek mümkün degildir.Bu noktada temel meselenin, birlikte velayet kurumunun hukukumuzun temel ilkelerine aykiri olup olmadiginin tespitiyle çözüme kavusacagi açiktir. Bu nedenle öncelikle birlikte velayet kurumunun içerigi ve kurumun hukukumuzdaki yerinin incelenmesi gerekmektedir. Zira her ne kadar hukukumuzda birlikte velayete cevaz vermeyen ya da birlikte velayeti yasakladigi savunulan düzenlemeler yer alsa da, genel kabule göre birlikte velayet kurumu bir ihtiyaç olarak görülmektedir.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
