Bir Savcının Not Defterinden

Ceza hukukunda bir dosyanın doğru yasa maddesiyle eşleştirilmesi, adaletin bütünü için yeterli midir? Çetin Yetkin, Bir Savcının Not Defterinden'de bu soruyu suç işleyen kişiyle suçtan zarar gören kişinin ortak insanlığı üzerinden tartışır. Soyut hukuk kurallarının somut hayatlara uygulanırken oluşturduğu mesafeyi sorgular ve hukukçunun bakışında insanî boyutun merkezi bir yer tutması gerektiğini savunur.

Kitabın malzemesi, yazarın geçmişte tanık olduğu, soruşturmasına katıldığı ya da yargılama sürecinde karşılaştığı adli olaylardan gelir. Bu vakalar yalnız mesleki anılar halinde sıralanmaz; her biri hukuk uygulamasının kişileri nasıl gördüğünü irdeleyen bir düşünme alanına dönüşür. Yasanın doğru uygulanması ile adalet duygusunun gerçekleşmesi arasındaki fark, anlatının temel gerilimini oluşturur. "Hukukun üstünlüğü" ilkesi de insanı gözden kaçırmayacak bir uygulama anlayışıyla birlikte değerlendirilir.

Mesleki deneyim ile etik sorgulamayı buluşturan çalışma, ceza hukuku öğrencileri ve uygulayıcılarının yanında adalet mekanizmasının gündelik insan hikâyelerine nasıl temas ettiğini merak eden okurlara seslenir. Yetkin'in tanıklıkları, hukuki kararların ardındaki yaşamları fark etmeye ve her dosyada insan unsurunu yeniden düşünmeye çağırır.