Bir Levantenin Beyoğlu Anıları

Asmalimescit Sokagi'ndan Kallavi Sokagi, Postacilar Sokagi ve oradan Gumussuyu'ndaki Bol Ahenk Sokagi'na, seksen yildir Beyoglu'nda yasiyorum. Dolayisiyla ben Beyoglu'na baskalari gibi, Galata Koprusu'nun ote tarafindan gelen ve Beyoglu'nda bir kucuk Paris'i, bir kucuk Avrupa'yi, cep boyu bir Bati'yi bulan, bunda dogal ozlemlerini gideren birinin gozuyle bakamam. Benim alternatif Beyoglum, kesinlikle bir atraksiyon ya da bir sov, bir eglence degildi, olamazdi da. Butun cekiciligiyle Beyoglu benim icin dogdugum, yasadigim, yaslandigim, anilariyla beslendigim bir gercek dunyaydi. Beyoglu ayni zamanda ister gelip gecenler, ister Beyoglu'na cikanlar, isterse icinde yasayanlar icin bir gunah ve sefahat yuvasiydi.Beyoglu'nun asiri moda haline geldigi, nostaljinin one ciktigi gunlerde -ozellikle ani kitabimdan dolayi- ailemin gecmisi bana cok sorulmustur. Kendim bu durumun gucluklerini hic yasamadiysam da, Levanten olmak kolay degildir. O yuzden bu kitabimda, omur boyu Beyoglu'lu biri olara