
Sen ey kendiyle yetinen; Artık suyumuz bulanık, Bir güneş bile olsa sonunda, Yolumuz kırık, önümüz karanlık Ve ağır tuğrası alnımızda Padişah yalnızlığın, Ama yine de umudumuz kalabalık.

… Sen yarim kalmis bir askin Kaçinilmaz sürgünü, Katlanan gÖgsündeki kayaya. Sen orda simdi bir hüznü kÖpürt, Ben bir çocuga su vereyim burda. Ben ki kiraciyim bir aciya. Sen imzalarsin sabah aksam Defterini bensizligin, Bense kanla Öderim Kirasini kaldigim evin. Bir takvimi tersten açardik Eger isteseydin. … (Tanitim Bülteninden)
Bookspace topluluğundan 3 gönderi

Sen ey kendiyle yetinen; Artık suyumuz bulanık, Bir güneş bile olsa sonunda, Yolumuz kırık, önümüz karanlık Ve ağır tuğrası alnımızda Padişah yalnızlığın, Ama yine de umudumuz kalabalık.

Kestiremiyorum bir türlü Uzak mısın, yoksa yakın mı bana.

Ben ki çağ dışı bir uyumsuzluk delisi, Kendi ipimi belki kendim çekerim.
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş