bülent@mateo· 2ay🇹🇷
Sen ey kendiyle yetinen; Artık suyumuz bulanık, Bir güneş bile olsa sonunda, Yolumuz kırık, önümüz karanlık Ve ağır tuğrası alnımızda Padişah yalnızlığın, Ama yine de umudumuz kalabalık.
2
… Sen yarim kalmis bir askin Kaçinilmaz sürgünü, Katlanan gÖgsündeki kayaya. Sen orda simdi bir hüznü kÖpürt, Ben bir çocuga su vereyim burda. Ben ki kiraciyim bir aciya. Sen imzalarsin sabah aksam Defterini bensizligin, Bense kanla Öderim Kirasini kaldigim evin. Bir takvimi tersten açardik Eger isteseydin. … (Tanitim Bülteninden)
Bookspace topluluğundan 4 gönderi
Sen ey kendiyle yetinen; Artık suyumuz bulanık, Bir güneş bile olsa sonunda, Yolumuz kırık, önümüz karanlık Ve ağır tuğrası alnımızda Padişah yalnızlığın, Ama yine de umudumuz kalabalık.
Kestiremiyorum bir türlü Uzak mısın, yoksa yakın mı bana.
SARIL BANA Bu yaşa geldim içimde bir çocuk hâlâ Sevgiler bekliyor sürekli senden. İnsanın bir yanı nedense hep eksik Ve o eksiği tamamlayayım derken, Var olan aşınıyor azar azar zamanla. Anamın bıraktığı yerden sarıl bana. Anılarım kar topluyor inceden, Bir yorgan gibi geçmişimin üstüne. Ama yine de unutuş değil bu, Sızlatıyor sensizliği tersine. Senin kim olduğunu bile bilmezken. Sevgiden caydığım yerde darıl bana. Metin ALTIOK
Ben ki çağ dışı bir uyumsuzluk delisi, Kendi ipimi belki kendim çekerim.
