Babalar ve Ogullar Turgenyev'in en buyuk romani oldugu kadar, Batililasmanin celiskilerini yasayan, devrimin esigindeki Rusya'nin ruhunu en derinden yakalayan romanlardan da biridir. Kitap 1862’de yayimlandiginda, bir anda pek cok siyasi, edebi ve felsefi tartismanin odak noktasi haline gelmisti; ama bugun hl okunmasini, bu tartismalari hem icerip hem de asmasini saglayan edebi derinligine, Vladimir Nabokov'un deyisiyle, Turgenyev'in 'boz cilasina ve ozenilecek renk, isik ve golge anlayisina' borclu. Siyasi bir tartismayi ya da felsefi bir sorunu insanilestirmenin, derin bir anlayis ve incelikli bir zanaatkrlikla mumkun oldugunu Babalar ve Ogullar bize bir daha gosteriyor."Turgenyev'de her zaman bir siirsellik vardir, ama bu siirselligin icinde hep gozunu bile kirpmayan bir gerceklik bekler." Henry James
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
“İnsan sadece akıldan ibaret değildir. Aşk, duygular ve hayatın belirsizliği, en katı fikirleri bile sarsabilir.”
“kitabın son sahnesindeki baş karekterin ölmesi ve ailesinin onun mezarı başında dua etmesi o çok gençti ve dindar değildi ailesi inançlı bireyler olarak ölmüş oğullarının mezarının başında yas tutuyorlardı.”
“Doğa bir tapınak değil, bir atölyedir; insan da orada çalışan bir işçidir.”
“Söyleyin bana bakayım, sevgi yapmacık bir his değil mi?”
“Acı veriyordu ona sevgisi...”
“Ölüm, tek gerçek olmaktan öte, insanın bütün hakikat arayışlarını boşa çıkaran çıplak bir hakikattir. Ve bu hakikat, bizi yalnızca hiçliğe değil, aynı zamanda yaşamı sorgulamaya zorlar. Ve ölüm ''hiçliğe" giden son…”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
