
"İnsanın öfkesini belli etmesi kadar tehlikeli, hatalı bir şey olamazdı.”

Aile sadakati ile suç iktidarını aynı masada buluşturan Mario Puzo'nun Baba romanı, New York'taki Corleone ailesinin çevresinde gelişir. Don Vito Corleone, resmî kurumların dışında işleyen nüfuz ağıyla dostlarına yardım ederken karşılığında bağlılık bekler. Ailenin işleri rakip güçlerle çatışmaya sürüklendiğinde, savaş deneyiminden dönmüş ve bu dünyadan uzak kalmak isteyen Michael Corleone giderek merkeze çekilir. Roman, Vito'nun geçmişinden 1940'ların sonundaki aile krizine uzanırken iş, evlilik, dostluk ve şiddetin aynı güç düzeni içinde nasıl birbirine bağlandığını gösterir.
Puzo, Corleone ailesini bir suç örgütünün ötesinde, kendi yasalarını, ödüllerini ve ağır cezalarını üreten kapalı bir kurum gibi kurar. Sevgi ve koruma dili, baskı ile çıkarın üzerini örtebildiği için karakterlerin ahlaki tercihleri sürekli çift anlam taşır. Michael'ın konumu bu dönüşümün gerçek odak noktasıdır: aileyi koruma gerekçesi, kişisel sınırların aşılmasını ve iktidarın yeni bir kuşağa geçmesini mümkün kılar. Kalıcı gerilim, aile birliğinin güven sağlayan yüzüyle başkalarının hayatını belirleyen şiddet düzenini birbirinden ayırmanın giderek daha da imkânsızlaşmasında belirginleşir.
Bookspace topluluğundan 6 gönderi

"İnsanın öfkesini belli etmesi kadar tehlikeli, hatalı bir şey olamazdı.”

“Ailesine zaman ayırmayan bir adam, asla gerçek bir adam olamaz.”

seni kullanmalarına izin vermediğinde insanlar gerçekten sinirleniyorlar

Ben zaten her gün kumar oynuyorum, bunun için rulet tekerine, masalarına ihtiyacım yok ki, ben kadere zar atıyorum…

“Ailesiyle vakit geçirmeyen bir adam asla gerçek bir adam olamaz.”

"Aşk... öldürür."
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş